شما اینجا هستید
اخبار برتر » ناداوری طلای بازی‌های آسیایی را از من گرفت/ بازگو کردن خاطرات به جوانان تازه وارد کمک می‌کند

به گزارش پایگاه خبری تکواندو پلاس، یکی از ویژگی های دوران قهرمانی خاطرات تلخ و شیرین است که هر ورزشکار با آن دست و پنجه نرم می‌کند. روایت داستان های واقعی از زندگی قهرمانان که سال ها در صندوقچه اسرار آنها مانده و به فراموشی سپرده شده شنیدنش خالی از لطف نیست.

مهدی بی‌باک تکواندوکار اسبق تیم‌ملی که در دوران قهرمانی خود توانسته در مسابقات جهانی، آسیایی و … توانایی خود را به نمایش بگذارد و بارها پرچم ایران را به اهتزاز درآورد از خاطرات تلخ شیرین خود از آن دوران به تکواندو پلاس می‌گوید:

«شیرین‌ترین خاطره من مربوط مسابقات جام جهانی سال ۱۹۹۷ می‌شود که توانستم نخستین طلای این رقابت‌ها را برای ایران کسب کنم و بعد از آن گویی راه کسب مدال طلا برای دیگر تکواندوکاران باز شد و هنوز از یادآوری آن روز احساس لذت می‌کنم.

اما بدترین و تلخ‌ترین خاطره ورزشی من که البته شاید خواست خدا بود تا من بیش از پیش شناخته شوم به بازی‌های آسیایی ۲۰۰۶ قطر بازمی‌گردد. در این رقابت‌ها ناداوری به صورت محسوس انجام شد که تمامی کارشناسان به آن اذعان داشتند و من از کسب طلای این رویداد که برایم بسیار ارزشمند بود، بازماندم.

هر ورزشکاری وقتی برای حضور در یک رویداد زحمت می کشد، دوست دارد به نقطه اوج خود برسد و بر سکوی قهرمانی بایستد و من هم مستثنی نیست و همیشه تلاش کردم تا مدال طلا کسب کنم.

برخی خاطرات که برای من تداعی می‌شود از اینکه نتوانستم مدال کسب کنم ناراحت نمی‌شوم اما حسرت می‌خورم که با تمرین و تلاش بیشتر قطعا می‌توانستم جایگاه بهتری کسب کنم و اگر به عقب برگردم و دوباره ورزش را شروع کنم، سعی می‌کنم با برنامه‌ریزی و تلاش بیشتر برای رسیدن به هدفم، اشتباهات کوچک گذشته خود را تکرار نکنم چراکه همین موارد در کسب مدالی خوش‌رنگ تاثیرگذار است.

در مسابقات جام جهانی ۲۰۰۱ ویتنام باز هم متاسفانه ناداوری سد راه من برای صعود به فینال شد و مدال برنز گرفتم؛ من تا راند سه از حریف جلو بودم اما در نهایت با امتیازات ناحقی که به رقیب داده شد نتیجه را ۱۱ بر ۱۰ واگذار کردم اما آن زمان انقدر این اتفاق وجود داشت که اعتراض هم راه به جایی نمی‌برد.

دوران قهرمانی هر ورزشکاری با خاطرات تلخ و شیرین و خنده و گریه همراه است که بازگو کردن آنها به جوانان تازه وارد کمک می‌کند تا بدانند در این راه قرار است با چه ‌سختی‌هایی دست و پنجه نرم کنند تا آستانه صبر خود را بالا ببرند و زود تسلیم نشوند.

تجربه چیزی است که تنها با زمان بدست می‌آید و امیدوارم جوانان ما بتوانند از تجربیات بزرگترها و پیشکسوتان استفاده کنند تا دوباره آنها را تکرار نکنند و به موفقیت میان‌بر بزنند.»

پایگاه خبری تکواندو پلاس | :: خبر :: تحلیل :: گزارش :: دنیای تکواندو ::