شما اینجا هستید
اخبار برتر » حسینی: مسئولان استان حمایت نمیکنند/ از بچگی درتکواندو بودم و کار دیگری بلد نیستم

به گزارش پایگاه خبری تکواندو پلاس و به نقل از سایت “ورزش سه”، بعد از اینکه گزارشی از مسافرکشی سروش احمدی، تکواندوکار المپیکی در تلویزیون پخش شد، طی روزهای اخیر برخی دیگر از ورزشکاران با حمایت از او به بیان کمبودهای خود به ویژه در دورانی که کرونا ورزش را تعطیل کرده، پرداختند.

میرهاشم حسینی که یکی از ۵۰ ورزشکار المپیکی ایران و یکی از دو تکواندوکار المپیکی تیم مردان ایران به حساب می آید، حسابی از نداشتن درآمد و وضعیت سخت زندگی خود گله مند است. انتشار مصاحبه ای از مصطفی هاشمی طبا، رییس اسبق سازمان تربیت بدنی مبنی بر اینکه ورزشکاران باید برای امرار معاش خود کار کنند، ناراحتی میرهاشم را چند برابر کرده و کمی او را به هم ریخته است. البته که این ورزشکار المپیکی تعطیلی اردوهای تیم ملی را دلیل اصلی این به هم ریختگی می داند.

در ادامه مشروح صحبت های میرهاشم حسینی را در گفت و گو با “ورزش سه” می خوانید.

دیگر نمی توانم سکوت کنم
سروش احمدی هم زحمت کشیده و نایب قهرمان جهان شده و شرایط سختی در زندگی اش دارد، اما موضوع من با او با سروش متفاوت است. من و آرمین هادی پور سهمیه المپیک گرفتیم و جزو تعداد محدودی از ورزشکاران ایرانی هستیم که قرار است به توکیو برویم. وقتی حرفی می زنیم و گلایه ای هم می کنیم، می گویند حاشیه درست کرده، اما واقعا به جایی رسیدم که باید خیلی حرف ها را بزنم و دیگر نمی توانم سکوت کنم. 

حقوق ۵ میلیون المپیکی ها چه شد؟
قبل از اینکه ما سهمیه بگیریم، می گفتند به المپیکی ها حقوق ۵ میلیونی ماهیانه می دهند. برای ۶ ماه اول هم گفتند ۳۰ میلیون تومان واریز می کنیم که ۴ میلیون هم مالیات کم کردند و ۲۶ میلیون ریختند. از عید هم که هیچ پولی برای ما نریختند و نمی دانم آن حقوق ۵ میلیونی تکلیفش چه شده. از طرف دیگر در ۳، ۴ ماه اخیر که کرونا آمد و اردوها تعطیل شد، من به شهر خودم(میانه) آمدم و از طرفی مسئولان شهری و استانی هیچ حمایتی نشدم. استاندار نه برای دیدن من به عنوان یک ورزشکار المپیکی آمده و نه تماسی گرفته که بگوید فلانی چه مشکلی داری. فقط معاون سیاسی خودش را فرستاده که بازهم هیچ مشکلی را حل نکرده. 

آقای هاشمی طبا! کار دیگری جزو تکواندو بلد نیستم
در شهرم امکانات خوبی ندارم و یک سالن خشک و خالی وجود دارد. پروتکل های بهداشتی هم به هیچ عنوان رعایت نمی شود. خودم سعی می کنم رعایت کنم، اما نه سالن ضد عفونی می شود و نه امکاناتی وجود دارد. بعد در نظر بگیرید با این وضعیت آقای هاشمی طبا مصاحبه کرده و گفته ورزشکار نباید دغدغه اش این باشد که از او حمایت می کنند یا نه. او گفته ورزشکار باید کار کند! آقای هاشمی طبا من از بچگی درتکواندو بودم و کار دیگری بلد نیستم. یک پیشنهاد برای آقای هاشمی طبا دارم. به نظرم بهتر است برای چند روز جایمان و حقوقمان را عوض کنیم! من فقط از فدراسیون حمایت می شوم و حقوق می گیرم که آن هم مبلغ ناچیزی است و کفاف زندگی ام را نمی دهد. کاری هم بلد باشد، مگر اردو و مسابقه در طول سال اجازه می دهد که سرکار بروم یا اصلا کارگری کنم؟

از ۴ سال پیش قول زمین به من دادند
برخی مدیران فقط می خواهند یک جمله بگویند و از مسئولیت فرار کنند. از سال ۲۰۱۶ که من اولین مدالم را گرفتم، قرار است در شهر میانه به من زمین بدهند. بعد از اینکه طلای بازی های آسیایی را گرفتم، بازهم قول دادند. در این شهر کوچک مگر چند ورزشکار المپیکی وجود دارد که به من رسیدگی نمی کنند؟ این کارها وظیفه شان است. من نمی گویم همه چیز تقصیر وزارت ورزش و کمیته المپیک است. استاندار ما هم ورزشی نیست. من اولین سهمیه المپیک آذربایجان شرقی را گرفتم، پس چرا نباید حمایت شوم؟ 

من نباید نصف بازیکن فوتبال پول بگیرم؟
با این وضعیت من هم باید بروم و کارگری کنم. مسئولان ورزش هم که همه رشته ها را رها کردند و فقط به فکر فوتبال هستند. حالم از فوتبال به هم می خورد! ما باید دغدغه شغل و خانه و زندگی داشته باشیم، اما بازیکن فوتبال میلیاردی پول بگیرد. من که در طول سال بارها باید وزن کم کنم و سختی بکشم، چرا حداقل نباید نصف بازیکن فوتبال پول بگیرم؟ قرارداد ما در لیگ برتر ۵۰ میلیون است. باورتان می شود؟

با این وضع ایران در المپیک مدال نمی گیرد
مطمئن باشید المپیک توکیو قطعا سال آینده برگزار می شود و با این روندی که ما جلو می رویم، در هیچ رشته ای مدال نمی گیریم. من یک هفته به تهران آمدم و تمرین کردم، اما دیدم نه جایی برای اسکان دارم و نه تمرین. به خاطر همین به شهرم برگشتم. تنهایی که نمی شود تمرین کرد. اگر وزن من بالا برود، دیگر نمی توانم آن را پایین بیاورم چون هنوز هم عضلات من در حال رشد است و دچار مشکل می شوم. 

وضعیت شهر ما از قرمز هم رد شده!
فدراسیون هم پیگیر شروع اردوهاست، اما مجوز نمی دهند. اردوها قطعا باید شروع شود و خیلی برای ورزشکاران هم بهتر است. وضعیت شهر ما از نظر شیوع کرونا افتضاح است و قرمز را هم رد کرده! باور کنید هر بار که از خانه بیرون می روم و برمی گردم، می ترسم که ناقل باشم و خانواده ام دچار مشکل شوند. در اردو که باشیم، حداقل پزشک بالای سر ماست و مراقبت های بیشتری هم می شود. با این وضعیت اگر خودمان هم کرونا بگیریم که باید ورزش حرفه ای را کنار بگذاریم.

پایگاه خبری تکواندو پلاس | |:: خبر :: تحلیل :: گزارش :: دنیای تکواندو ::|