شما اینجا هستید
اخبار برتر » ورزش زنان و دوران پسا کرونا؛ بازگشت به عقب

به گزارش پایگاه خبری تکواندو پلاس، تجربه زیسته زنان نشان می‌دهد که آنها همواره در طول تاریخ با تبعیض و نابرابری و حاکمیت مردان بر کلیت ساختار جامعه دست و پنجه نرم کرده‌اند و در فراز و فرودهای تاریخی، یک رویه تبعیض آمیز در بین زنان و مردان وجود داشته است. این روزها که دنیا با شیوع شتابان «کرونا ویروس» مقابله می‌کند باز هم زنان هستند که تبعیض مضاعفی را تجربه می کنند. در اتفاقی بی سابقه کمیته بین المللی المپیک، بازی‌های توکیو ۲۰۲۰ را یک سال به تعویق انداخت. آیا این تاخیر به نفع ورزش زنان است؟

وقتی ابولا شیوع پیدا کرد، باز هم مادران بودند که باید بازار کار را رها کرده و در خانه می‌ماندند و از بچه‌ها مراقبت می‌کردند. آیا در شبیه سازی بیماری ابولا و تاثیر آن بر زندگی زنان و تعویق بازی‌های المپیک می‌توان نقاط مشترکی پیدا کرد؟ شاید طرح این سوال با دو موضوع از دو حوزه متفاوت بهداشت و ورزش شباهت و نزدیکی به یکدیگر نداشته باشد، اما واقعیت این است که سایه تبعیض جنسیتی در همه حال زنان را تعقیب می‌کند و ورزش هم از این مساله راه گریزی ندارد.

در کشورهای در حال توسعه که ورزش زنان پایگاه قرص و محکمی ندارد و عمده منابع انسانی و مالی در درجه اول مختص ورزش مردان است، تاخیر در برگزاری بازی‌های المپیک نمی‌تواند پیام خوبی برای زنان ورزشکار داشته باشد. ازدواج، بارداری، زایمان، شیردهی و مراقبت از کودک بارها در مسیر رشد و ترقی زنان ورزشکار تاثیرگذار بوده و بسیاری از قهرمانان ورزشی فارغ از ممانعت مردان زندگی شان در راه کسب موفقیت، به دلیل همین مسائل از دنیای قهرمانی خداحافظی کرده اند.

سایه این تبعیض بر ورزش زنان در ایران هم سنگینی می‌کند. اگر نگاه اجمالی به وضعیت ورزش در ایران داشته باشیم، کمترین سهم از هزینه‌های دنیای ورزش به زنان تعلق می‌گیرد. نگرانی درباره استخدام مربی خارجی، برگزاری اردوهای تدارکاتی، بازی های دوستانه و استفاده از سخت افزارهای موجود سهم ورزش مردان است.

همین یک سال می‌تواند آنها را از موفقیت در میدان المپیک و حتی کسب سهمیه دورتر کند. همان اندازه که این تاخیر در برگزاری المپیک ۲۰۲۰ می‌تواند به نفع ورزشکاران باشد، می‌تواند عقب گردی محسوس هم باشد.

پایگاه خبری تکواندو پلاس | |:: خبر :: تحلیل :: گزارش :: دنیای تکواندو ::|