شما اینجا هستید
اخبار برتر » عاشورزاده: جزو ۱۰ المپین تاریخ تکواندوی ایران هستم/ آیا وظیفه من است که با سرمربی تیم ملی تماس بگیرم؟

به گزارش پایگاه خبری تکواندو پلاس، فرزان عاشورزاده، ملی پوش تکواندوی ایران که به خاطر درخشش فوق العاده اش در مسابقات آسیایی و جهانی به سونامی مشهور شده بود، در همان ۱۷، ۱۸ سالگی قهرمانی در بازی های آسیایی و مسابقات جهانی را تجربه کرد. شکست غیرمنتظره فرزان در المپیک ریو در حالی که شانس اول کسب مدال طلا محسوب می شد، مسیر این تکواندوکار را کمی تغییر داد و در چند سال اخیر برخی از بدشانسی ها و مصدومیت ها نیز باعث شد تا عاشورزاده به المپیک توکیو راه پیدا نکند.

این تکواندوکار که فقط ۲۳ سال سن دارد، با کوله باری از تجربه تصمیم به تغییر وزن خود گرفته و می خواهد شروع دوباره ای داشته باشد. در روزهایی که کرونا همه فعالیت های ورزشی را تعطیل کرده، فرزان در شهر خودش تمرین می کند، اما گویا ارتباطی میان او و مسئولان فدراسیون و کادرفنی تیم ملی وجود ندارد. این موضوع باعث ناراحتی عاشورزاده شده که هنوز با توجه به سن و سالش راه زیادی را در پیش دارد و می تواند حداقل در دو دوره دیگر المپیک هم حاضر شود.

فرزان عاشورزاده در گفت و گو با “ورزش سه” درباره وضعیت خود در روزهای شیوع ویروس کرونا و همچنین برنامه هایش برای آینده به صحبت پرداخت.

بعد از کرونا بیشتر بدنسازی کار کردم تا تکواندو
ویروس کرونا کل دنیا را تحت تاثیر خود قرار داده؛ به ویژه ورزش حرفه ای را که باعث شده خیلی از مسابقات تعطیل شود. ما هم در ماههای اخیر اردویی نداشتیم و همه ملی پوشان به صورت انفرادی تمرین کردند. من بیشتر از هر چیز به کارهای بدنسازی مشغول بودم چون وزن المپیکی ام را تغییر دادم و می خواهم در یک وزن بالاتر مسابقه دهم. هر هفته حداقل ۵ روز مشغول بدنسازی هستم و کارهای فنی تکواندو را خیلی محدود انجام می دهم. زمانی که وضعیت کرونا در کشور بهتر شود، من هم سعی می کنم تمرینات تکواندو را بیش از قبل دنبال کنم.

ارتباطی با فدراسیون و کادرفنی نداشتم
بعد از اینکه مسابقات انتخابی قهرمانی آسیا در بهمن ماه برگزار شد، من از اردو بیرون آمدم چون برای این رقابت ها انتخاب نشده بودم. متاسفانه از آن روز به بعد هیچ کدام از اعضای کادرفنی به جز استاد عبدالهی با من تماسی نداشتند. فقط آقای عسکری برای من تبریک عید نوروز را فرستاد که من پاسخ ایشان را دادم. انتظار داشتم در ماههای اخیر سرمربی تیم ملی یا رییس سازمان تیم های ملی حداقل حال مرا می پرسیدند.
بعد از اینکه انتخابی قهرمانی آسیا را برگزار کردم، بهمن ماه از اردو آمدم بیرون. در مقطع تصمیم گرفتم چون انتخاب نشدم. بعد از آن متاسفانه هیچ کدام از کادرفنی به جز استاد عبدالهی در تماس نبود. فقط اقای عسکری برای تبریک عید داد.

وظیفه رییس سازمان تیم های ملی چیست؟
آرمین هادی پور و میرهاشم حسینی سهمیه المپیک گرفتند و باید بیشتر به آن ها توجه شود. من قدردان زحمات این دو نفر هستم و اصلا بحثم درباره حمایت فدراسیون از آن ها نیست چون معتقدم این دو نفر هر چقدر هم حمایت شوند، بازهم کم است. با این حال می خواهم یادآوری کنم من جزو ۱۰ المپین تاریخ تکواندوی ایران هستم و یکی از ۱۲ نفری هستم که در جهان قهرمان شدم. کلا ۵ تکواندوکار دو مدال در بازی های آسیایی کسب کردند که من یکی از آن ها هستم. درست است که نتوانستم سهمیه المپیک بگیرم، اما وقتی به قول خودشان روی من سرمایه گذاری شده، چرا باید به همین راحتی رها شوم؟ خیلی دوست دارم بدانم وظیفه آقای فرهادیان به عنوان رییس سازمان تیم های ملی چیست؟ مگر رسیدگی به وضعیت ملی پوشان یکی از وظایف ایشان نیست؟

دنبال پول نیستم؛ حداقل حالم را می پرسیدند
من نه می گویم پول بدهید و نه برایم شغل ایجاد کنید. فقط می گویم حداقل در این چند ماه با من تماس می گرفتند و حالم را می پرسیدند؟ یعنی اینقدر من از دنیای قهرمانی دور شدم که کسی از فدراسیون یا کادرفنی نگران حال من نیست؟ حداقل زنگ نزدند بپرسند کرونا گرفتی یا نه. چطور بیژن مقانلو از روسیه و مهدی بی باک از آمریکا حال مرا می پرسند؟ آن ها که تازه الان هیچ سمتی هم در تیم ملی ندارند. می دانم الان هم دوستان می گویند که فرزان نباید خودش را از فدراسیون دور کند، اما آیا فقط وظیفه من است که با سرمربی تیم ملی تماس بگیرم؟

کی روش هنوز هم پیگیر بازیکنان ایرانی است
در این چند ماه واقعا به ارزش خودم شک کردم. شاید در این یکی، ۲ سال بد بودم و موفق نشدم، اما مربی ای که دو سال در تیم ملی با من کار کرده، واقعا نباید در روزهای تعطیلی اردو پیگیر وضعیت من باشد؟ یادم می آید کی روش که یک یک مربی بزرگ است، وقتی سرمربی تیم ملی فوتبال ایران بود، موقعی که یکی از بازیکنانش مصدوم می شد، او را به اردو دعوت می کرد یا به یک کشور دیگر می رفت تا بازیکنش را ببیند. حتی وقتی کی روش الان سرمربی کلمبیا شده، بازهم پیگیر حال بازیکنان سابقش هست.

باید جای خالی مدال المپیک را در کارنامه ام پر کنم
من اهدافم را ترسیم کردم و با جدیت تمریناتم را دنبال می کنم. با برنامه ریزی که برای خودم دارم جلو می روم. فعلا کرونا محدودیت های زیادی را به وجود آورده، اما فرزان عاشورزاده تمام نشده و می خواهد بازهم ادامه دهد و اوج بگیرد. من به اندازه خودم افتخار کسب کردم، اما هنوز فرصت زیادی دارم تا به رده های بالاتری هم برسم. جای مدال المپیک در کارنامه من خالی است و باید برای دوره های بعدی سعی کنم این جای خالی را پر کنم.

پایگاه خبری تکواندو پلاس | :: خبر :: تحلیل :: گزارش :: دنیای تکواندو ::