شما اینجا هستید
اخبار برتر » حضور در المپیک نوجوانان مسیر زندگی ورزشی من را تغییر داد/ تا چند روز برای محمد سلیمانی اشک ریختم

به گزارش پایگاه خبری تکواندو پلاس، یکی از ویژگی‌های دوران قهرمانی خاطرات تلخ و شیرین است که هر ورزشکار با آن دست و پنجه نرم می‌کند. روایت داستان های واقعی از زندگی قهرمانان که سال‌ها در صندوقچه اسرار آنها مانده و به فراموشی سپرده شده شنیدنش خالی از لطف نیست.

کاوه رضایی هوگوپوش سابق تیم ملی تکواندو که دو مدال طلای المپیک و قهرمانی جهان نوجوانان درکارنامه ورزشی‌اش به چشم می‌خورد از خاطرات دوران قهرمانی خود به تکواندو پلاس می‌گوید:

«نوجوان بودم که برای اولین بار توانستم در مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۱۰ مکزیک شرکت کنم و در کنار بزرگان تکواندو قرار بگیرم؛ این خاطره حتی از اعزام به المپیک که رقابت مهمتری محسوب می‌شود، برایم شیرین تر است. من در آنجا ۶ بازی خیلی سنگین انجام دادم، از هادی ساعی که کنار تیم بود سوال پرسیدم رقیب کوبایی من که تعریفش را شنیده‌ام کجاست و وقتی او را نشانم داد باورم نمی‌شد چرا که جثه بزرگی داشت و اصلا به نظر نمی‌رسید در رده وزنی من باشد؛ خدا را شکر در آن مسابقات من روی سکوی اول ایستادم و در بخش تیمی هم قهرمان شدیم.

بعد از آن اتفاقاتی افتاد که من نتوانستم در تیم ملی بزرگسالان حضور پیدا کنم و به المپیک نوجوانان اعزام شدم همین موضوع به طور کل مسیر زندگی ورزشی من را تغییر داد.

همچنین در مسابقات لیگ برتر آدم‌های اشتباهی سر راهم قرار گرفتند که همین اشتباهات پشت سر هم باعث شدند تکواندو را کنار بگذارم البته در حال حاضر به صورت حرفه‌ای طبیعت گردی انجام می‌دهم.

من و محمد سلیمانی همیشه هم اتاقی و دوستان صمیمی بودیم و هنوز هم ارتباط صمیمی بین ما ادامه دارد؛ بعد از اعزام به بازی‌های المپیک ۲۰۱۰ سنگاپور و قرار گرفتن او در فینال برابر نماینده رژِیم صهیونیستی که حاضر نشد با او مبارزه کند، من که زحمات، سخت‌کوشی و عرق ریختن‌های محمد و تحمل دوری او از خانواده را دیده بودم تا چند روز به خاطرش اشک می‌ریختم و بسیار ناراحت بودم.

امیدوارم بازیکنان بااستعداد و خوش تکنیک تکواندو همیشه بتوانند با انتخاب های درست در جایگاهی که لیاقتش را دارند قرار بگیرند.

در پایان برای تیم ملی، استاد عسکری، آرمین هادی‌پور و میرهاشم حسینی آرزوی موفقیت دارم و امیدوارم بهترین نتیجه را بگیرند و ثمره زحماتشان را ببیند. واقعا دوست دارم استاد عسکری را خوشحال ببینم چراکه برای من زحمات بسیاری کشید، خیلی چیزها از ایشان یاد گرفتم و مثل یک رفیق برای ما بود و آرزوی بهترین‎ها را برای او دارم.»

پایگاه خبری تکواندو پلاس | :: خبر :: تحلیل :: گزارش :: دنیای تکواندو ::