شما اینجا هستید
اخبار برتر » ۱۰ سال ملی‌پوش بودم اما کادرفنی یک بار هم به من اعتماد نکرد

به گزارش پایگاه خبری تکواندو پلاس، یکی از ویژگی‌های دوران قهرمانی خاطرات تلخ و شیرین است که هر ورزشکار با آن دست و پنجه نرم می‌کند. روایت داستان های واقعی از زندگی قهرمانان که سال‌ها در صندوقچه اسرار آنها مانده و به فراموشی سپرده شده شنیدنش خالی از لطف نیست.

عباس شیخی هوگوپوش اسبق تیم ملی تکواندو که مدال طلای قهرمانی دانشجویان جهان و مدال‌های رنگارنگ جهانی وآسیایی در کارنامه ورزشی‌اش به چشم می‌خورد از خاطرات دوران قهرمانی خود به تکواندو پلاس می‌گوید:

«دوران ورزشکاری و حضور در اردوی تیم‌ملی برای من خاطرات شیرینی را تداعی می‌کند که با شیطنت‌های بسیاری همراه بود اما اگر بخواهم از تلخی آن دوران بگویم کمتر دیده شدن من است.

من در ۵ دوره از مسابقات بزرگ جهانی که هر دو سال یکبار برگزار می‌شود عضو تیم ملی بوده‌ام یعنی حدود ۱۰ سال، ولی هیچ گاه مورد اعتماد قرار نگرفتم و به دلایل مختلف به رقابت‌ها اعزام نشدم.

از دیگر خاطرات تلخم عدم حضور در بازی‌های آسیایی بود که با وجود کسب عنوان قهرمانی مسابقات غرب آسیا و دعوت شدن به اردو در زمان سفر از لیست خط خوردم و به همین علت هنور هم به آن فکر می‌کنم.

قشنگ‌ترین خاطره آن دوران کسب مدال طلای مسابقات قهرمانی دانشجویان جهان سال ۲۰۱۲ درکشور کره جنوبی بود. بعد از آن یکبار دیگر به اردوی تیم‌ملی دعوت شدم و برای انتخابی مسابقات جهانی دانمارک از رقیبم در لیگ برتر بردم اما با این وجود ایشان به رقابت ها اعزام شدند و البته مدال هم گرفتند جالب است زمانی که به کشور بازگشت در مسابقات لیگ دوباره او را شکست دادم.

همچنین در مسابقات جام فجر سال ۱۳۸۵ که از میان چهل ایرانی فقط ۳ نفر مدال طلا کسب کردند، من هم یکی از آنها بودم. در آن مسابقات کره جنوبی دو تیم داشت و توانستم دو بازیکن آنها را در یک روز شکست دهم.

اما لذت بخش ترین اتفاقی که در زمان مربیگری برای من افتاده، انتخابم به عنوان مربی تیم ملی نونهالان است.

اتفاق خوبی که از آن زمان همچنان ادامه دارد، ارتباطات و دوستی‌هایی است که برایم باقی مانده و تکواندو باعث شده در سراسر کشور دوستان خوبی پیدا کنم به طوری که هر کاری از دستشان بربیاید دریغ نمی‌کنند.»

پایگاه خبری تکواندو پلاس | :: خبر :: تحلیل :: گزارش :: دنیای تکواندو ::