شما اینجا هستید
اخبار برتر » ۲۰۱۶ طلایی ترین سال ورزشی ام بود/ کره‌ای ها مدال طلا را از من گرفته اند

به گزارش پایگاه خبری تکواندو پلاس، یکی از ویژگی‌های دوران قهرمانی خاطرات تلخ و شیرین است که هر ورزشکار با آن دست و پنجه نرم می‌کند. روایت داستان های واقعی از زندگی قهرمانان که سال‌ها در صندوقچه اسرار آنها مانده و به فراموشی سپرده شده شنیدنش خالی از لطف نیست.

آتوسا فرهمند پومسه‌رو خوش سابقه تیم‌ملی که مدال‌های رنگارنگ جهانی و آسیایی زیادی از جمله ۴ طلا و ۲ نقره قهرمانی جهان و ۲ طلا و ۳ نقره آسیا درکارنامه ورزشی‌اش به چشم می‌خورد از خاطرات دوران ورزشکاری خود به تکواندو پلاس می‌گوید:

«همه خاطرات من از تکواندو شیرین هستند و یادآور روزهایی است که تلاش کرده‌ام تا به اهدافم برسم.

در ابتدا تکواندو را با کیوروگی آغاز کردم و سالها با تیم سایپا، راه آهن و جوانه البرز در لیگ برتر حضور داشته‌ام؛ همچنین قهرمان چند دوره رقابت‌های کشوری بوده‌ام و در سال‌های نوجوانی عنوان فنی ترین بازیکن را به نام خود ثبت کرده‌ام.

از زمانی که به عرصه پومسه نیز قدم گذاشته‌ام خداراشکر توانسته‌ام مدال‌های آسیایی و جهانی زیادی  کسب کنم.

اوایل ورودم در این رشته سال ۲۰۱۳ بود که توسط استاد کانگ به اردوی تیم ملی دعوت شدم. ایشان برای حضور در مسابقات قهرمانی جهان اندونزی پست انفرادی به من دادند این اتفاق برایم خوشحال کننده و البته کمی هم استرس آور بود چراکه اولین تجربه ی حضورم محسوب می‌شد؛ خداراشکر خوش درخشیدم و با همراهی هم تیمی‌هایم اولین مدال تیمی کمتر از ۳۰ سال را  کسب کردیم همچنین در انفرادی عنوان نایب قهرمانی را از آن خود کردم که در گروه سنی من کسی موفق به کسب این جایگاه نشده بود.

سال  2014 در رقابت‌های قهرمانی آسیا گردن آویز نقره کسب کردم معمولا وقتی طلایی را از دست داده‌ام، نصیب کره‌ای‌ها شده وهمیشه آنها عنوان‌های قهرمانی را از من گرفته اند.

البته احساس میکنم هر طلایی که تبدیل به نقره می‌شد باعث پیشرفت و بیشتر شدن تلاش و انگیزه‌ام شده است.

سال ۲۰۱۶ یکی از بهترین و طلایی‌ترین سال‌های من بود چراکه در مسابقات آسیایی فیلیپین طلا گرفتم و فنی‌ترین بازیکن شدم؛ همچنین در سطح تیمی نایب قهرمان شدم و در رقابت‌های قهرمانی جهان به میزبانی پرو توانستم در رده تیمی وانفرادی طلا بگیرم. بعد  از آن  سال ۲۰۱۸ در کشور ویتنام طلا و نقره آسیا را برای کشورم به ثبت رساندم.

امسال متاسفانه بخاطر کرونا از مسابقات جهانی دانمارک و آسیایی لبنان جا ماندیم که قطعا بدترین خاطره‌ای است که به یاد ورزشکاران خواهد ماند.

تمام سالهایی که تکواندو کار کرده‌ام را قدردان زحمات مربی توانمندم مینو مداح هستم؛ ایشان همیشه با تمرینات و حمایتشان هم در کیوروگی و هم در پومسه کنارم بوده‌اند. همچنین استاد اسدپور مربی و هم تیمی من که همواره از جان و دل مایه گذاشته اند.»

پایگاه خبری تکواندو پلاس | :: خبر :: تحلیل :: گزارش :: دنیای تکواندو ::