شما اینجا هستید
اخبار برتر » از دست دادن المپیک بزرگ‌ترین حسرت من است/ اولین مقام تکواندو بانوان را کسب کردم

به گزارش پایگاه خبری تکواندو پلاس، یکی از ویژگی‌های دوران قهرمانی خاطرات تلخ و شیرین است که هر ورزشکار با آن دست و پنجه نرم می‌کند. روایت داستان های واقعی از زندگی قهرمانان که سال‌ها در صندوقچه اسرار آنها مانده و به فراموشی سپرده شده شنیدنش خالی از لطف نیست.

آیتک معمارزاده ملی پوش تکواندو که مدال نقره قهرمانی آسیا درکارنامه ورزشی‌اش به چشم می‌خورد از خاطرات دوران ورزشکاری خود به تکواندو پلاس می‌گوید:

«دوره‌ای که عضو تیم‌ملی بودم سرشار از خاطرات تلخ و شیرین است و انتخاب آنها برای یادآوری دشوار می‌باشد اما یکی از تلخی‌های آن زمان مربوط به وزن کم کردن در نوجوانی است، به ویژه برای من که در وزن پایین مبارزه می‌کردم این کاهش وزن سخت‌تر بود.

وقتی در مسابقه‌ای با تحمل تمرینات سنگین و تلاش حضور پیدا کنی و در نهایت به کسب مدال ختم نشود، بدون شک ناراحت کننده است.

من، سارا خوش جمال فکری و فاطمه نعمتی جزء نفراتی بودیم که برای حضور در مسابقات کسب سهمیه المپیک انتخاب شده بودیم؛ قطعا آرزوی هر کدام از ما شرکت در این رقابت‌ها و رسیدن به المپیک بود که بی نصیب ماندن در این افتخار هنوز برایم دردناک است و از دست دادن المپیک بزرگ‌ترین حسرت من است.

اولین مقام تاریخ تکواندو بانوان که نقره قهرمانی آسیا بود را کسب کردم؛ قبل آن نیز در تورنمنت بین‌المللی کره‌جنوبی به عنوان خوش تکنیک‌ترین بازیکن انتخاب شدم و علاوه بر مدال، در مراسم تجلیل از ورزشکاران کاپ ستاره رقابت‌ها به من اعطاء شد.

در دوره قهرمانی‌ام مربیان و دوستان خوب زیادی پیدا کردم که برایم عزیز  و باارزش هستند. تیم ملی آن زمان نسبت به اکنون سطح پایین تری داشت چراکه دوره‌های ابتدایی بودیم و رسیدگی چندانی نمیشد اما با این حال روزهایی شیرینی داشتیم.

مربیگری و بازیکنی هرکدام لذت خودش را دارد، اینکه بتوانی با تلاش در مسابقه‌ای حضور پیدا کنی و به موفقیت برسی شیرین است اما اینکه کنار عزیزت بایستی و تمام سختی‌هایی را که تحمل می‌کند درک کنی و با تلاش هر روزه او را بر سکو ببینی حس دیگری دارد.»

پایگاه خبری تکواندو پلاس | :: خبر :: تحلیل :: گزارش :: دنیای تکواندو ::