شما اینجا هستید
اخبار برتر » پاداش بحث برانگیز وزارت ورزش به قهرمانان/ رفتار شرم آور با مدال آوران

به گزارش پایگاه خبری تکواندو پلاس، حدود یک‌سال پیش بود که محمد بنا در یک یادداشت و یا دل نوشته در صفحه اینستاگرام خود از بی توجهی مسئولان ورزش به سرمایه‌های ایران گلایه کرد. محمد بنا در این نوشته خود در جایگاه یک مربی قهرمان پرور از مربیان زحمتکشی که دیده نمی‌شوند و یا از قهرمانان دلاوری که مورد بی توجهی قرار گرفتند، حمایت کرده بود اما این نوشته به مذاق خیلی‌ها خوش نیامد. 

محمد بنا در این نوشته خود گلایه کرده بود که مربیان مدال آور برای ورزش ایران در بازی‌های المپیک باید حمایت شوند. مربیانی که در تیم‌های ملی تکواندو و وزنه‌برداری و همچنین کشتی فعالیت می‌کنند و بیشترین بار مدال آوری در المپیک روی دوش آنهاست.

در این بین گریزی هم به دستمزد کلانی که در فوتبال به مربیان خارجی پرداخت می‌شد، اشاره کرده بود و اشاره‌ای به قراردادهایی که با کی روش، اسکوچیچ و یا استراماچونی بسته شده بود، کرد. قیاس به حقی کرده بود که در رشته‌‌ مدال آوری چون کشتی، تکواندو و یا وزنه‌برداری که باید در المپیک و جهانی افتخارآفرینی کنند، مربیان چه دستمزدی می‌گیرند و در فوتبالی که به بهشت مربیان خارجی تبدیل شده چه اتفاقاتی رخ می‌دهد.

او یکسال قبل به نقد انتخاب ویلموتس و مبلغ قرارداد او پرداخت اما آن موقع خیلی‌ها معتقد بودند که این ماجرا به محمد بنا ربطی ندارد. کار به فحاشی برخی از هواداران فوتبال کشید و حتی پای معاون ورزش قهرمانی وزارت ورزش هم به میان آمد و آن موقع در مصاحبه‌ای مدعی شد که بنا به کار خودش بپردازد.

علی نژاد چند روزی بیشتر نبود که به عنوان معاون وزیر انتخاب شده بود اما سریع به سرمربی پرافتخار تیم ملی کشتی فرنگی حمله کرد که چرا این حرف‌ها را مطرح کرده است. هر چند که همان موقع هم مشخص بود که حق با محمد بنا است اما جبهه گیری زیادی انجام شد اما حالا با طی شدن اندک زمانی حقایق رو شده و حالا همه پی بردن که کاملا آن نقدها درست بوده و بی جهت مقابل آن جبهه گیری شده بود.

حالا که همه در حال فرار از مسئولیت قرار داد مارک ویلموتس هستند، مشخص شده که سرمربی تیم‌ملی چقدر دقیق درباره این موضوع نوشته بود. همان موقع محمد بنا به پاداش‌های کلان فوتبالیست‌ها هم گریزی زده بود و از پرداخت‌های چند هزار دلاری بابت برد تیم ملی فوتبال مقابل یمن جنگ زده انتقاد کرده بود اما مسئولان حاضر جواب ورزش برای آن‌هم جواب داشتند که فوتبال درآمدزا است و خودش خرج خودش را در می‌آورد و باری برای ورزش ندارد و این قیاس اشتباه است!

امروز اما وقت آن رسیده که یکبار دیگر به قیاس پاداش‌ها پرداخت. پاداش قهرمانانی که در تکواندو، کشتی و وزنه‌برداری عرق می‌ریزند تا پرچم ایران در مسابقات جهانی و المپیک بالا برود اما حمایت از آن‌ها همیشه با اما و اگر همراه است باید با فوتبالی که جدا از قرارداد میلیاردی، پاداش میلیاردی هم دارد، قیاس شود. باید این دو را روی کفه ترازو گذاشت و دید که حق از نگاه مسئولان وزارت ورزش چگونه است. رشته‌هایی که باعث سربلندی ورزش هستند را باید با رشته‌ای که همیشه جز شکست بری ایران چیزی به همراه نداشته قیاس شود.

وقتی پاداش مدال‌های جهانی و قاره‌ای از سوی وزارت ورزش اعلام شده و مشخص شد که کشتی‌گیری مثل علیرضا نجاتی برای مدال برنز قهرمانی جهان که اتفاقا یک موفقیت مهم و ویژه بود و البته نقره قهرمانی آسیا، فقط ۴۰ میلیون تومان دریافت می‌کند، آن‌هم بعد از یک سال، باید این سئوال مطرح شود که فوتبالیست‌ها با وجود قراردادهای میلیاردی خود در باشگاه‌ها، چقدر برای پیروزی در مقابل یمن از تیم ملی پاداش می‌گرفتند؟

سه هزار دلار برای یک پیروزی تیم ملی فوتبال، آن‌هم مقابل یمن، به حساب فوتبالیست‌ها واریز پاداش این فوتبالیست‌ها است. سه هزار دلار فقط برای یک برد، البته باید واریز شود. چون فوتبال خودش خرج خودش را درمی‌آورد! از این گذشته آن‌ها هم حق دارند بابت کسب پیروزی تشویق شوند اما سه هزار دلار با نرخ دو سال پیش و نرخ امروزش چقدر می‌شود؟

با دلار ۱۰ هزار تومانی می‌شود، ۳۰ میلیون تومان و با دلار نزدیک به ۳۰ هزار تومان می‌شود ۹۰ میلیون تومان. این همه پول فقط برای یک پیروزی به حساب فوتبالیست‌های واریز می‌شود که حتی عضو نیمکت نشین آن درآمد میلیاردی دارد و به واسطه دعوتش به ترکیب تیم ملی قرارداد باشگاهی‌اش چند برابر می‌شود. البته ابدا معنی این نوشته این نیست که چرا فوتبالیست‌ها می‌گیرند. چرا که دوره ورزش حرفه‌ای کوتاه مدت است و یک ورزشکار حرفه‌ای در هر رشته‌ای برای رسیدن به اوج و کسب افتخار ممکن آسیب‌های جدی ببیند و به همین دلیل باید تامین باشد اما چرا این نگاه فقط مختص فوتبال است و چرا کسی به کشتی و یا تکواندو و یا وزنه‌برداری که تمرینات به مراتب سخت‌تر و سنگین‌تری را برگزار می‌کنند، وجود ندارد؟

ورزشکاران در فوتبال بیشتر در خطر آسیب هستند یا در کشتی، تکواندو و وزنه‌برداری؟ متاسفانه این نگاه تبعیض آمیز سال‌هاست که در ورزش ایران وجود دارد و بارها نیز به آن پرداخته شده اما آنچه که به جای نرسد فریاد است. این پاداشی که قرار است به تکواندوکاران و وزنه برداران پرداخت شود باعث دلزدگی ورزشکاران و مربیان آن‌ها می‌شود و عواقب بسیار بدی را برای در پی دارد.

پایگاه خبری تکواندو پلاس | :: خبر :: تحلیل :: گزارش :: دنیای تکواندو ::