شما اینجا هستید

اخبار برتر » طلای قهرمانی جهان شیرین ترین اتفاق بود/ همیشه بازیکن ذخیره بودم

Rate this post

به گزارش پایگاه خبری تکواندو پلاس، یکی از ویژگی های دوران قهرمانی خاطرات تلخ و شیرین است که هر ورزشکار با آن دست و پنجه نرم می‌ کند، روایت داستان های واقعی از زندگی قهرمانان که سال‌ها در صندوقچه اسرار آنها مانده و به فراموشی سپرده شده شنیدنش خالی از لطف نیست.

امیرحسین همایونی ملی پوش اسبق تکواندو کشورمان دارنده مدال طلای قهرمانی نوجوانان جهان است که از خاطرات دوران قهرمانی خود به تکواندو پلاس می گوید:‌

اولین بار در سال ۲۰۰۹ وارد اردوی تیم ملی شدم و یک سال بعد با حضور در مسابقات قهرمانی نوجوانان جهان به میزبانی کشور مکزیک توانستیم پرچم ایران را بعد از ۱۶ سال در برابر جهانیان به اهتزاز درآوریم که شیرین ترین رویداد ورزشکاری من است.

زمانی که به فینال رسیدم تیم با امتیازی که کسب کرده بود تنها با نایب قهرمانی من هم پیروز می‌شد ولی هادی ساعی که آن زمان مدیرفنی ما بود گفت تا اینجا برای کشورت جنگیدی حالا برای خودت تلاش کن و طلا بگیر که این صحبت انگیزه زیادی به من داد و حریفم را ۱۵ بر شکست دادم.

محمدرضا زوار مربی ما بودند و در این مسیر کمک زیادی به من کردند چرا که کار برای نفرات شهرستانی بسیار سخت است و باید برای نشان دادن خودشان تلاش بیشتری کنند، در این مسیر برادرم که مربی من هستند برایم زحمات زیادی کشیدند.

در رده سنی بزرگسالان سه سال پیاپی در لیگ برتر حضور داشتم که دو بار بر سکوی دوم و یکبار به عنوان سومی دست پیدا کردم؛ همچنین گردن آویز طلای رقابت های آزاد را کسب کردم و در اردوی المپیک ۲۰۱۲ لندن حریف تمرینی محمد باقری معتمد بودم.

تلخ ترین اتفاقات دوران ورزشکاری من در سال ۲۰۱۲ مربوط به مسابقات انتخابی قهرمانی ارتش های جهان است که انتخاب شدم ولی به دلایلی اعزام نشدم؛ بعد از قهرمانی در نوجوانان برخی تیم ها پیگیر بودند که به تیمشان بروم و به دلیل کم تجربگی انتخاب های درستی نداشتم، در تیمی حضور پیدا کردم که فقط یک سال اجازه بازی به من دادند و بعد از آن فقط به عنوان بازیکن ذخیره رقابت‌ها را تماشا می‌کردم بعد از آن به دلیل آسیب دیدگی برای مدتی به صورت حرفه‌ای فعالیت نداشتم و همه اینها باعث شد تا از ادامه دادن تکواندو منصرف شوم.

 

پایگاه خبری تکواندو پلاس | ::دنیای تکواندو :: خبر :: تحلیل :: گزارش::